Przejdź do głównej zawartości

...


mam wrażenie, że jest trochę tak, że mam więcej szczęścia, niż rozumu
i trochę też tak, że ludzie są różni, w obrębie tej róznosci różnią się od siebie kolosalnie
ja na przykład, nie uprawiam podróży, kariery i ekscesów, natomiast, na swój prywatny użytek uwielbiam przeżywać
żyć tak, żeby to nie bylo pitu pitu, tylko konkret, na moją własną miarę oczywiście:P
więc kiedy zaczepiłam autem ten słupek, to pomyślałam WOW jadę po slupku. Owszem, jakaś część mnie, 10% tej rozsądnej, pomyslało - STOP. Ale 90% orzekło- hajda! jak już masz ten słupek, to jedźmy po całości :P
I tak, że tak to ujmę, jest też w życiu.
Najpierw nieśmialo, coś tam, delikatnie, ale jak już zacznę to czasem chcę do krwi, do mięsa, żeby zobaczyć, gdzie jest granica. Granica moich możliwości.
I, myslę sobie, od jakiegoś czasu, że nie byłabym taka, gdyby nie absurdalne przekonanie, przekonanie z dupy, z księżyca, z niewiadomoskąd.
Przekonanie, które leży u źródła każdej mojej myśli i kazdego nieopacznego czynu. Przekonanie, że wszystko jest tak, jak ma być.
Że wszystko jest dobrze. Mam niezachwianą pewność tego. Za cholerę nie wiem, skąd się wzięła. Ale jest. Od paru dobrych miesięcy. od czasu, gdy kontakt mój ze mną został przywrócony. Od czasu, gdy wiem, że świat jest cholernym chaosem, ale jesli mi się coś zdarza, to się zdarza i TAK MA BYĆ.




Łucja, laureatka dwóch konkursów (Aśku TEGO też !!!!) wpadła do domu z okrzykiem- dostałam najwiecej nagród w calej szkole ... :)))





smaczek- dyplom za konkurs ortograficzny wypisany dla Łucji DuCHa .....

Komentarze

Brombie pisze…
No widzisz, Głupolu!
broszki pisze…
Nauczyciele w przededniu wakacji sami nie wuedza jak sid nazywaja, ze cydzych dzieci nie wspomne ;)
Ale co tam.
Łucja z tymi nagrodami tak bedzie miala do konca świata, wyglada mi na taką, pogratulowac!!

Masz piłkę SAT 1 !!!
słodko-winna pisze…
Jak odmieniać to po całości! Zdolne dziecię uściskać i życzyć fajoskich wakacji:)))

Popularne posty z tego bloga

widzę w sobie starość
w swojej twarzy widzę następstwa wszystkich decyzji, które podjęłam
nieuchronność i brak ratunku
inaczej nie mogłam postąpic
człowiek nie jest kowalem swego losu, wykuć może tylko cząstkę z tego, co umie, co obejmie sercem lub rozumem

dopiero teraz, dziś, od niedawna, widzę siebie we wszystkim, a nie widzę sobą

życie mnie kompletnie nie bawi, ale szanuję fakt, że je mam

o tym, że się porobiło

a bo jak szaleć to szaleć

wolałabym może szukać nowej chaty gdzieś w Trójmieście, tymczasem jednak postanowiliśmy poszukać w zapyziałym obecnym mieście
decyzja podjęta wczoraj, dziś już, po rozmowach z agentem, wiem, że lekko nie będzie, ale najważniejsze, żeby było tak, jak chcemy
i sprzedajemy działkę
i chyba nie mamy już nic więcej na sprzedaż, chociaż, kto wie.. ;)

kryzys wieku średniego okołourodzinowy ... pędzę od zmiany do zmiany, przesuwając tak zwane granice komfortu, sekunduje mi wiernie dziecko, które podjęło decyzję o zmianie szkoły

co jeszcze wymyślę, nie wiem, ale napływające czasem na skrzynkę zapytania, czy chciałabym wziąć udział w tej, czy innej rekrutacji, kuszą

no i tak

trzymajcie kciuki, żebym ogarnęła
i kiedyś się zatrzymała

i może

może to tak własnie jest, że tylko czas :)

niekoniecznie leczy rany, ale daje przestrzeń na oddech, na myśl, na kolejne kroki

i naprawdę nie wiem, jak stamtąd jestem tu :)
ale jestem

tu, gdzie oddycham głęboko, ale doceniając kazdy oddech
tu, gdzie mam swoje miejsce, ale ze swiadomością, że nie jest na zawsze
tu, gdzie mam przestrzeń, ale wiem, że podlega ona nieustannym zmianom

i naprawdę nie wiem, czemu ze zwariowanej na punkcie crossfitu wariatki stałam sie wielbicielką jogi i propagatorką pilatesu :P (jak pisze jedna z moich ulubionych blogerek -Życie to nie Simsy. Przestań atakować pasek postępu. Blog tu)
to znaczy wiem, że potrzebowałam do tego bardzo bolesnej kontuzji, co w efekcie prowadzi do jednego wniosku, że muszę solidnie dostac po dupie (no w kontekście mojego zerwanego mięśnia to dawet dosłownie :d), żeby zmądrzeć

jest to wniosek, w gruncie rzeczy mało optymistyczny, choć mówiąc serio, kiedy kazdy ruch kończy się i zaczyna bólem, wtedy człowiek zaczyna zastanawiac się, …